അള്ളാഹുവിന്റെ ആത്മഗതം.

'God alters not what is with a people
until they alter themselves what is within them.'
                                                            Koran 13:11

ഇബനെപ്പടച്ച് ദുരിതത്തിന്‍റെ ഈ ദുനിയാവിലേക്ക് ബിട്ടപ്പോ
ക്നാക്കണ്ടത് എന്തെല്ലാർന്നൂന്‍റെ കോയാ!

ഇബൻ ബളരും.
ഇബൻബത്തൂത്തപോലെ ബല്യോരാളാകും.
സുജായിയാകും.
കിത്താബോതും.
കൽക്കണ്ടത്തിന്‍റെ ഖൽബുള്ളബനാകും.

മൂത്തുബരുമ്പോ മുരിങ്ങക്കാപോലൊരു മൊഞ്ചത്തിക്കു മാരനാകും.
നല്ലോരിണയും തുണയുമാകും.
ഉമ്മക്കും ബാപ്പക്കും ഉമ്മുമ്മാക്കും ആബതില്ലാക്കാലം അത്താണിയാകും.
കുട്ട്യോൾക്ക് ബലമാകും ബമ്പൻ.

ഇബൻ ഇബനെ മാത്രമല്ല ഇബന്‍റെ അയലോതിയെയും സ്നേഹിക്കും.
പൈദാഹമുള്ളോർക്ക് തണ്ണീരും ബിരിയാണിയുമാകും.


അള്ളാ!
(പടച്ചോനേ, 
ഞമ്മള് ഞമ്മളെത്തന്നെയാണല്ല് ബിളിച്ചു കേഴണത്!
അല്ല, അമനമനുണ്ടാക്കിയ കുരിശിക്കിടന്നു 
ബേറെയാരെ ബിളിച്ചു  കേഴും കോയാ!)

ബളരുംതോറും, പക്കേങ്കില്, ഇബൻ ചെർതായ് ചെർതായല്ലെ ബന്നത്!
അയലോതിക്കാർക്ക്, നമ്പൂരിച്ചൻ പറയുംബോലെ , ചതുർത്ഥിയായി.
കേട്ട്യോൾക്കും കുട്ടോൾക്കും ചങ്കിലെത്തീയായി.
തെയ്യത്തോടു പറയാനുള്ള ആവലാതിയും വേവലാതിയുമായി അലവലാതി.

കള്ളുപൊരക്ക്‌ കാവലായി കാഫറ്‌.
ഇടബയ്ക്കെ ബാല്യക്കാരത്തികൾക്ക് നടക്കാൻ പറ്റാണ്ടായി.
നായിക്കും പൂച്ചക്കും കണ്ടൂടാണ്ടായി  ഹമുക്കിനെ; കാക്കക്കും.
മൂലക്ക്കെടന്ന കോടാലി കാക്ക്‌ബെലിച്ചിട്ട ചേലായി.

പടച്ചുബിടാനല്ലേ കോയാ ഞമ്മക്കു പറ്റൂ.
ബർക്കത്തുള്ളോനാകാനും ബെടക്കാകാനും
ഈ ഇബിലീസിനു തന്നെ തോന്നണ്ടേന്ന്!